- lex153
- 2 dagen geleden
- 2 minuten om te lezen


Op 28 januari, kregen de eerste bewoners van het Moederhuis in Veghel hun sleutel. In dit historische gebouw zijn 50 prachtige sociale huurappartementen gerealiseerd. Woningcorporatie Area bewijst hiermee dat monumentale transformatie de ultieme vorm van duurzaamheid is: het is gezond, biobased en behoudt de ziel van de wijk.
De terugkeer van ademende materialen
In de renovatie van het Moederhuis is bewust gekozen voor een herstel van natuurlijke materialen. Waar in het verleden vaak werd gekozen voor 'onderhoudsarm' kunststof, heeft AreaĀ bij deze transformatie resoluut gekozen voor de terugkeer van hout:
Houten kozijnen:Ā De kunststof kozijnen zijn vervangen door duurzaam hout, passend bij de oorspronkelijke stijl van het gebouw.
Biobased herstel:Ā Hout slaat direct CO2Ā op in de schil van het monument en draagt bij aan de biobased bouwrevolutie.
Energielabel A:Ā Ondanks de historische status voldoen de appartementen aan moderne duurzaamheidseisen met minimaal energielabel A.
Waarom biobased wonen gezonder is
De bewoners van het Moederhuis krijgen meer dan alleen een historisch decor; ze gaan wonen in een omgeving die bijdraagt aan hun welzijn. Het gebruik van natuurlijke materialen zoals hout biedt direct voordeel:
Beter binnenklimaat:Ā Biobased materialen hebben vochtregulerende eigenschappen die zorgen voor een stabielere luchtvochtigheid. Dit voorkomt een te droge lucht of schimmelvorming, wat essentieel is voor gezonde luchtwegen.
Psychologisch welbevinden:Ā Wonen in een gebouw met natuurlijke materialen en een rijke historie verlaagt aantoonbaar het stressniveau. De bewoners leven niet in een 'betonnen doos', maar in een omgeving die ademt en leeft.

Area als voorloper in de duurzame transitie
Dit project staat niet op zichzelf. Woningcorporatie Area toont hiermee aan dat zij de planetaire grenzenĀ als fundament voor hun beleid gebruiken. Door de bestaande structuur van het klooster te benutten, is de enorme CO2-uitstoot van sloop en nieuwbouw vermeden.
Het is de ultieme vorm van circulariteit: het hergebruik van 'embodied carbon' die al meer dan een eeuw in deze muren zit opgeslagen.






